Pamiętnik

Dnia drugiego nigdy nie zapomnę. Strach i wiele emocji w jednym, to nie jest do opisania, ale jakoś postaram się to opisać i wszystko wyjaśnić jak najlepiej potrafię. Obudziłem się i szedłem do znajomego, w międzyczasie dostałem informacje od kumpla, że Magda nie wróciła na noc, nie wiem co się jej mogło stać - po prostu mam amok w głowie. Cholera, muszę jakoś odreagować, jutro pewnie pójdę jej poszukać, bo to może się źle skończyć. Najwcześniej jednak poinformuje odpowiednie organy by mogły Ją odnaleźć, w takim celu zaraz idę porozmawiać jeszcze z rodzicami Magdy i zobaczę cóż takiego się stało, cholera, miała tylko 16 lat. Mam nadzieję, że nic jej nie jest i pewnie gdzieś się zawieruszyła, nie pamiętam nawet kiedy ostatni raz mówiłem jej cześć. Kurdę, czemu akurat tak...się stało. Może kiedyś jeszcze coś na temat temat napiszę, eh, a raczej na pewno.Wkrótce napiszę coś o tej całej akcji i może razem uda nam się coś wymyślić, na razie jednak popracuję na własną rękę, uruchomię kontakty, nie wiem...